Bu bölüm henüz kilitli.
Bölümler birbirini tamamlar. Önceki bölümleri bitirdiğinizde bu bölümün kilidi otomatik olarak açılır.
Bölüm 1 ile devam edinGenel bakışa dönYapay zeka çalışanını bir yapay zeka aracından ayıran tam da budur. Düzeltmeleriniz tek seferlik değildir; onun işe alışma sürecidir. İlk sonuç her zaman yüzde yüz doğru olmayabilir. Eksik kalan birkaç puanı bir kusur olarak değil, işe alışma sürecindeki bir görüşme olarak düşünün.
Bir araç her seferinde sıfırdan başlar. Yapay zeka çalışanınız ise öyle değil. Ona kurallar verebilir, neleri hatırlaması gerektiğini söyleyebilirsiniz. Bunları not eder ve o andan itibaren her görevde, her gün uygular. Bir daha hiç hatırlatmasanız bile. Böylece hafta hafta sizin çalışanınız olur, şirketinizde işlerin nasıl yürüdüğünü giderek daha iyi öğrenir.
Bir düzeltme yalnızca o sonuç için geçerlidir: “Konu satırını kısalt.”
Bir kural bundan sonra her seferinde geçerlidir: “Bunu hatırla: konu satırlarımız her zaman sekiz kelimeden kısadır.”
Sihirli söz şu: “Bunu hatırla.” Dilerseniz “Bundan sonra bu kesin bir kural” da diyebilirsiniz. Bir düzeltme yaparken bunun her durumda geçerli olduğunu düşünüyorsanız onu kurala dönüştürün. Kendi çalışma kurallarınız böyle böyle şekillenir. O da aynı hatayı bir daha yapmaz.
İçerik kuralları. Sonuçların nasıl olacağını belirler: müşteriye nasıl hitap edileceği, hangi üslubun kullanılacağı, nelerin asla yapılmayacağı.
Siz: Taslak iyi, ama ilk iletişimde asla “Merhaba Weber Bey” yazmıyoruz. Her zaman “Sayın Weber” diyoruz. Bunu hatırla.
O: Kesin kural olarak kaydettim. Taslağı güncelledim.
Birlikte çalışma kuralları. Birlikte nasıl çalışacağınızı belirler: ne zaman işe başlayacağı, ne zaman bekleyeceği, sonuçları size nasıl ileteceği. Bölüm 2'den bir örnek biliyorsunuz: “Bilgilendirme” dediğinizde, siz “Bitti” diyene kadar sadece dinler. Bir başka durum da düşündüğünüzden hızlı gelişir. Yoldayken sohbete birkaç dosya bırakırsınız. Daha ne yapılmasını istediğinizi yazamadan o işe koyulur. Bu hem sizin zamanınızı hem de onun işlem gücünü boşa harcar. Tek bir kuralla bunun tekrarlanmasını önleyebilirsiniz:
Siz: Bunu hatırla: sana açıklama yazmadan dosya veya fotoğraf gönderdiğimde hemen işe başlama. Talimatımı bekle.
O: Kesin kural olarak kaydettim. Bundan sonra açıklamasız dosya geldiğinde talimatınızı bekleyeceğim.

Takdir de eleştiri kadar önemli.
Beğendiğiniz şeyleri de söyleyin. Bir işi özellikle iyi yaptığında, bir metin tam sizin üslubunuzu yansıttığında, bir fikir sizi ileri taşıdığında bunu dile getirin. “Tam böyle, aradığım üslup bu” gibi bir cümle, o sürümü ölçüt haline getirir. Böylece yalnızca ne istemediğinizi değil, neyi beğendiğinizi de anlar.
Siz: Giriş çok iyi, tam istediğim gibi. Bu üslubu hatırla.
O: Beğendiğinize sevindim. Sonraki tekliflerinizde bunu örnek alacağım.
Birbirinizi böylece giderek daha iyi tanırsınız. İyi bir çalışan, patronunun sonuçlardan memnun kalacağı şekilde çalışmak ister. Yapay zeka çalışanınız da tam olarak bunu ister. Takdiriniz, nerelerde doğru yolda olduğunu gösterir.
Neyin yanlış olduğunu da neyin kalacağını da söyleyin.
En pahalıya mal olan refleks şudur: “Neyse, kendim yaparım.” Bugünkü iş biter, ama gelecek hafta yine masanıza gelir. Daha iyi bir yolu var. Üstelik yalnızca bir dakika sürer:
1 · Neyin yanlış olduğunu söyleyin. Somut olun: “Beğenmedim” yerine “Fazla resmî, müşteri eski bir tanıdığımız” deyin.
2 · Neyin kalacağını söyleyin. “Giriş aynen kalsın, sadece sonunu değiştir.”
3 · Düzeltmesini isteyin. İkinci sürüm birkaç dakika içinde gelir.
4 · Kurala dönüştürün. “Bunu hatırla: düzenli müşterilerle resmiyeti koru ama samimi bir dil kullan.”
2. madde neden bu kadar önemli? Yalnızca neyin değişmesi gerektiğini söylerseniz, düzeltme sırasında başka neleri iyileştireceğine kendisi karar verir. Bu sırada ilk sürümde beğendiğiniz şey kaybolabilir. Bu yüzden neyin iyi olduğunu ve kalması gerektiğini de söyleyin. Zamanla yalnızca işaret ettiğiniz noktaları değiştirmeyi öğrenir.
Şimdiye kadar neleri hatırladığını öğrenmek isterseniz de sorun:
“Benden öğrendiğin hangi kuralları hatırlıyorsun?”
Böylece listenin tamamını görür, gerekli düzenlemeleri yapabilirsiniz.
Kuralları gerçekten kalıcı olarak hatırlıyor mu?
Evet. “Bunu hatırla” diyerek belirlediğiniz her şey, siz değiştirene kadar geçerlidir.
İki kişi birbiriyle çelişen kurallar verirse ne olur?
Sessizce tahminde bulunmak yerine çelişkiyi dile getirir ve hangi kuralın geçerli olduğunu sorar. Kimin sözünün esas alınacağını nasıl belirleyeceğinizi Bölüm 8'de anlatıyoruz.
Peki gerçekten bir şeyler ters giderse?
Ona söyleyin. Hatayı düzeltir, gerektiğinde özür diler ve bundan bir kural çıkarır. Üstelik bu yaklaşım, insanlarla çalışırken de sizi geliştirir.
Her kural, bundan böyle doğru işe kendiliğinden uzanan bir eldir.
Hepsini okudunuz mu? O zaman bölümü tamamlayın.
Böylece Bölüm 4 açılır ve ilerlemeniz kaydedilir.
